آخرین مطالب سایت :

سامانه پیام کوتاه قبیله منتظر:

  • 30008800444313

امامت امام حسين (علیه السلام) در احادیث

 

ولادت امام حسين (عليه السلام)

حضرت فاطمه (سلام الله علیها):
دَخَلَ إليَّ رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله عِندَ وِلادَتي الحُسَينَ عليه السلام فَناوَلتُهُ إيّاهُ في خِرقةٍ صَفراءَ ، فَرَمى بِها وَ أخَذَ خِرقَةً بَيضاءَ وَ لَفَّهُ فيها ثُمَّ قالَ : خُذيهِ يا فاطِمَةُ فَإنَّهُ امامُ ابنُ امامٍ أبو الأئِمَّةِ التِسعَةِ ، مِن صُلبِهِ ائِمَّةٌ أبرارٌ وَ التّاسِعُ قائِمُهُم.
پس از آن كه حسين (عليه السلام) را به دنيا آوردم، رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم) نزد من آمد. طفل را در پارچه اى زرد رنگ، به دست آن حضرت دادم . پيامبر خدا (صلى الله عليه و آله وسلم) آن پارچه را دور انداخت و پارچه سفيدى گرفت و حسين را در آن پيچيد. آنگاه فرمود: بگيرش اى فاطمه، كه او امام است و فرزند امام. او پدر نُه امام بزرگوارى است كه از صُلب او به دنيا مى آيند و نُهمين آنان قائم است.

امام زين العابدين (عليه السلام):
فَلَمّا وُلِدَ الحُسَينُ عليه السلام أوحى اللّه تَعالى إلى جَبرَئيلَ عليه السلام أنَّهُ قَد وُلِدَ لُِمحَمَّدٍ ابن فاهبِط إلَيهِ فَهَنِّئْهُ وَ قُل لَهُ إنَّ عَليّا مِنكَ بِمَنزِلَةِ هارونَ مِن موسى فَسمِّهِ بِاسمِ ابنِ هارونَ فَهَبَطَ جَبرَئيلُ عليه السلام فَهَنَّاهُ مِنَ اللّه ِ تَعالى ثُمَّ قالَ : إنَّ اللّه َ عزّ و جلّ يَأمُرُكَ أن تُسَمّيهِ بِاسمِ ابنِ هارونَ ، فَقالَ وَ ما كانَ اسمُهُ ؟ قالَ : شُبَيرا ، قالَ : لِساني عَرَبيٌ ، قالَ : سَمِّهِ الحُسَينَ.
چون حسين (عليه السلام) زاده شد، خداوند متعال به جبرئيل وحى فرمود كه: براى محمّد (صلى الله عليه و آله و سلم) پسرى متولّد شده است، نزد او برو و شاد باش بگو، و به او بگو كه على براى تو به منزله هارون براى موسى است. پس، طفل را به نام پسر هارون نامگذارى كن. جبرئيل (عليه السلام) فرود آمد و از جانب خداوند متعال به پيامبر تبريك گفت، و آنگاه عرضه داشت: خداوند عزّ و جلّ به تو فرمان مى دهد كه او را به نام پسر هارون نامگذارى كنى. پيامبر پرسيد: نام پسر هارون چه بوده است؟ جبرئيل گفت: شُبَير. پيامبر (صلى الله عليه و آله و سلم) فرمود: زبان من عربى است. جبرئيل گفت: نامش را حُسَين بگذار.
 
تصريح به امامت آن بزرگوار

امام حسن (عليه السلام):
إنّ الحسينَ بنَ عليٍّ عليهما السلام ، بعدَ وفاةِ نَفْسي و مُفارَقَةِ رُوحي جِسْمي ، إمامٌ مِن بَعدي ، و عندَ اللّه ِ جلّ اسمُهُ في الكتابِ ، وِراثة مِن النّبيِّ صلى الله عليه و آله أضافَها اللّه ُ عزّ و جلّ لَه في وِراثةِ أبيهِ و اُمّهِ ، فعَلِمَ اللّه ُ أنّكم خِيَرةُ خَلقِهِ ، فاصْطَفى مِنكُم مُحمّدا صلى الله عليه و آله ، و اختارَ محمّدٌ عليّا عليه السلام ، و اختارَني عليٌّ عليه السلام بالإمامةِ ، و اخْتَرْتُ أنا الحُسَينَ عليه السلام.
بعد از وفات من و جدا شدن روح از بدنم، حسين بن على (عليهما السلام) امام است. وراثت او از پيامبر (صلى الله عليه و آله و سلم) نزد خدا در كتابْ حديث ثبت است كه خداوند عزّ و جلّ اين وراثت را به وراثت از پدر و مادرش افزوده است؛ زيرا خدا دانست كه شما بهترين خلق او هستيد. از اين رو، از ميان شما محمّد (صلى الله عليه و آله و سلم) را برگزيد و محمّد، على (عليه السلام) را و على (عليه السلام) مرا به امامت انتخاب كرد و من حسين (عليه السلام) را برگزيدم.
 
حسين از من است و من از اويم

پيامبر خدا (صلى الله عليه و آله و سلم):
حسينٌ مِنّي و أنا مِنه.
حسين از من است و من از اويم.

پيامبر خدا (صلى الله عليه و آله و سلم):
حُسينٌ مِنّي و أنا مِن حسينٍ ، أحَبَّ اللّه ُ مَن أحبَّ حسينا ، حسينٌ سِبْطٌ مِن الأسْباطِ.
حسين از من است و من از حسينم. هر كه حسين را دوست بدارد خداوند دوستش بدارد. حسين سبطى از اسباط است.

پيامبر خدا (صلى الله عليه و آله و سلم):
أمّا الحُسَينُ فَإنَّهُ مِنّي وَ هُوَ ابني وَ وَلَدي وَ خَيرُ الخَلقِ بَعدَ أخيهِ وَ هُوَ إمامُ المُسلِمينَ وَ مَولى المُؤمِنينَ وَ خَليفَةُ رَبِّ العالَمينَ وَ غياثُ المُستَغيثينَ وَ كَهفُ المُستَجيرينَ وَ حُجَّةُ اللّه ِ عَلى خَلقِهِ أجمَعينَ وَ هُوَ سَيِّدُ شَبابِ أهلِ الجَنَّةِ وَ بابُ نَجاةِ الاُمَّةِ أمرُهُ أمري وَ طاعَتُهُ طاعَتي مَن تَبِعَهُ فَإنَّهُ مِنّي وَ مَن عَصاهُ فَلَيسَ مِنّي.
امّا حسين، او از من است. او پسر من و زاده من است و بهترين انسانها پس از برادرش مى باشد. او امامِ مسلمانان است و مولاىِ مؤمنان و خليفه پروردگار جهانيان و ياورِ ياري خواهان و پناهِ پناه جويان و حجّت خداوند بر همه خلق او . او سرور جوانان بهشت و دروازه نجات امّت است . فرمان او فرمان من است، و اطاعت از او اطاعت از من ، هركه از او پيروى كند از من است و هركه نافرمانى او كند از من نيست.

المستدرك على الصحيحين ـ به نقل از يَعلى عامرى ـ:
إنَّهُ خَرَجَ مَعَ رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله إلى طَعامٍ دَعوا لَهُ قالَ فاستَقَبلَ رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله أمامَ القَومِ وَ حُسَينٌ مَع الغُلمانِ يَلعَبُ فَأرادَ رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله أن يَأخُذَهُ فَطَفِقَ الصَّبيُ يَفِرُّ هاهُنا مَرَّةً وَ هاهُنا مَرَّةً فَجَعَلَ رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله يُضاحِكُهُ حَتَّى أخَذَهُ قالَ فَوَضَعَ إحدى يَديهِ تَحتَ قَفاهُ وَ الاُخرى تَحتَ ذِقنِهِ فَوَضَعَ فاهُ عَلى فيهِ يُقَبِّلُهُ فَقالَ حُسَينٌ مِنّى وَ أنا مِن حُسَينٍ أحَبَّ اللّه ُ مَن أحَبَّ حُسَينا حُسَينٌ سِبطٌ مِنَ الأسباطِ.
براى رفتن به ضيافتى كه رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم) را به آن دعوت كرده بودند ، با آن حضرت همراه شد[م] . رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم) پيشاپيش مردم به راه افتاد و حسين با بچه ها مشغول بازى بود. رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم) خواست او را بگيرد اما طفل، اين طرف و آن طرف مى دويد. پيامبر (صلى الله عليه و آله و سلم) شروع به خنداندن و شوخى كردن با او كرد تا اين كه حسين را گرفت و يك دستش را پشت گردن و دست ديگرش را زير چانه او گذاشت و دهان بر دهانش گذاشت و او را بوسيد و فرمود: حسين از من است و من از حسينم. خداوند دوستدار حسين را دوست بدارد! حسين يكى از اسباط (نوادگان دخترى) است.

سنن الترمذى:
كانَ رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله حامِلَ الحُسَينِ ابنِ عَليٍّ عَلى عاتِقِهِ فَقالَ رَجُلٌ :نِعمَ المَركَبُ رَكِبتَ يا غُلامُ، فَقالَ النَبيُّ صلى الله عليه و آله : وَ نِعمَ الراكبُ هُوَ 
رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم) حسين بن على را سوار شانه خود كرده بود. مردى گفت: پسر جان! چه نيكو مركبى سوار شده اى و پيامبر (صلى الله عليه و آله و سلم) فرمود: و او چه نيكو راكبى است.

بحار الأنوار ـ به نقل از بَراء بن عازب ـ:
رأيتُ رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله حاملَ الحسينِ عليه السلام و هُو يقولُ : اللّهُمَّ إنّي اُحِبُّهُ فأحِبَّهُ .
پيامبر خدا (صلى الله عليه و آله و سلم) را ديدم كه حسين را بر دوش خود سوار كرده و مى گويد: خدايا! من او را دوست دارم، تو نيز دوستش بدار.
 
فضايل امام حسين (عليه السلام)

پيامبر خدا (صلى الله عليه و آله و سلم):
مَن أحَبَّ أن يَنظُرَ إلى أحَبِّ أهلِ الأرضِ إلى أهلِ السَّماءِ فَليَنظُر إلَى الحُسَينِ.
هر كس كه دوست دارد به محبوبترين فرد روى زمين در نزد اهل آسمان نگاه كند به حسين بنگرد.

الأمالى للصدوق ـ به نقل از حذيفة بن يمان ـ:
رَأيتُ النَبيَّ صلى الله عليه و آله آخِذا بِيَدِ الحُسينُ بنُ عَليٍّ عليهما السلام وَ هُوَ يَقولُ : يا أيُّها النّاسُ هذا الحُسَينُ بنُ عَليٍّ فاعرِفوهُ ، فَوَالَّذي نَفسي بِيَدِهِ إنَّهُ لَفي الجَنَّةِ وَ مُحِبّيهِ في الجَنَّةِ وَ مُحبّي مُحِبّيهِ في الجَنَّةِ.
پيامبر (صلى الله عليه و آله و سلم) را ديدم كه دست حسين بن على (عليهما السلام) را گرفته است و مى فرمايد: اى مردم! اين حسين بن على است. او را بشناسيد. سوگند به آن كه جانم در دست (قدرت) اوست، او در بهشت است، و دوستدارانش در بهشتند و دوستداران دوستدارانش نيز در بهشتند.

امام حسين (عليه السلام):
دَخَلتُ عَلى رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله وَ عِندَهُ أُبيُّ بنُ كَعبٍ ، فَقالَ لي رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله مَرحَبا بِكَ يا أبا عَبدِ اللّه ِ ، يا زَينَ السَمَواتِ وَ الأرَضينَ ، قالَ لَهُ أبَيٌّ : وَ كَيفَ يَكونُ يا رسولَ اللّه ِ صلى الله عليه و آله زَينُ السَّماواتِ وَ الأرَضينَ أحَدٌ غَيرُكَ ؟! قالَ : يا أبَيُّ وَ الَّذي بَعَثَني بِالحَقِّ نَبيّا إنَّ الحُسَينَ بنَ عَليٍّ في السَّماءِ أكبَرُ مِنهُ في الأرضِ ، وَ إنَّهُ لَمَكتوبٌ عَن يَمينِ عَرشِ اللّه ِ عزّ و جلّ : مِصباحُ هُدىً وَ سَفينَةُ نَجاةٍ وَ إمامٌ غَيرُ وَهنٍ وَ عِزٌّ وَ فَخرٌ وَ عَلَمٌ وَ ذُخرٌ.
بر رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم) وارد شدم. ابن ابى كعب در خدمت ايشان بود. پيامبر خدا (صلى الله عليه و آله و سلم) به من فرمود: خوش آمدى اى ابا عبد اللّه، اى زيور آسمانها و زمينها! اُبىّ به پيامبر عرض كرد: اى رسول خدا! چگونه ممكن است كسى غير از شما زيور آسمانها و زمينها باشد؟! پيامبر فرمود: اى ابىّ ! سوگند به آن كسى كه بحق مرا به پيامبرى برانگيخت، مقام و منزلت حسين بن على در آسمان، بالاتر از منزلت او در زمين است. در سمت راست عرش خداوند عزّ و جلّ نوشته شده است: [حسين] چراغ هدايت و كشتى نجات و امامى سستى ناپذير، با عزّت، افتخار آفرين، راهنما، و ذخيره [اى گرانبها] است.

امام حسين (عليه السلام) ـ در بخشى از سخنانش در روز عاشورا ـ فرمود:
ألا وَ إنَّ الدَّعيَّ ابنَ الدَّعيِّ قَد رَكَّزَ بَينَ اثنَتينِ بَينَ السُلَّةِ وَ الذِلَّةِ وَ هَيهاتَ مِنّا الذِلَّةُ يَأبى اللّه ُ ذلك لَنا وَ رَسولُهُ وَ المُؤمِنونَ وَ حُجورٌ طابَت وَ طَهُرَت وَ أنوفُ حَميَّةٍ وَ نُفوسُ أبيَّةٍ مِن أن تُؤثِرَ طاعَةَ اللِئامِ عَلى مَصارِعِ الكِرامِ.
هان! اين حرام زاده پسر حرام زاده مرا ميان دو چيز مخيّر كرده است: ميان شمشير و تن دادن به خوارى. و هيهات كه ما تن به ذلّت و خوارى دهيم. خدا و رسول او و مؤمنان و دامنهاى پاك و مطهّر [ى كه ما در آن پرورش يافته ايم] و دلهاى غيرتمند و جانهاى بزرگ منش، اين را بر ما نمى پذيرند كه فرمانبرى از فرومايگان را بر مرگ شرافتمندانه ترجيح دهيم.

امام حسين (عليه السلام) ـ در بخش ديگرى از سخنانش در روز عاشورا ـ فرمود:
لا وَ اللّه ِ لا أُعطيكُم بِيَدي إعطاءَ الذَّليلِ وَ لا أُفِرُّ فِرارَ العَبيدِ .
به خدا سوگند، نه دست ذلّت و خوارى به شما مى دهم و نه چونان بردگان مى گريزم.

امام زين العابدين (عليه السلام): از حسين (عليه السلام) شنيدم كه مى فرمايد:
سَمِعتُ الحُسَينَ عليه السلام يَقولُ : لَو شَتَمَني رَجلٌ في هَذهِ الأُذُنِ ـ وَ أومى إلى اليُمنى ـ وَ اعتَذَر لي في الاُخرى لَقَبِلتُ ذلك مِنهُ ، وَ ذَلِكَ أنَّ أميرَ المُؤمِنينَ عَليَّ بنَ أبي طالبٍ عليه السلام حَدَّثَني أنَّهُ سَمِعَ جَدّي رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله يَقولُ : لا يَرِدُ الحَوضَ مَن لَم يَقبَلِ العُذرَ مِن مُحقٍّ أو مُبطِلٍ.
اگر مردى در اين گوشم ـ اشاره به گوش راست خود كرد ـ مرا دشنام دهد و در ديگرى از من پوزش بخواهد، پوزش او را مى پذيرم؛ چرا كه امير المؤمنين على بن ابى طالب (عليه السلام) برايم نقل كرد كه از جدّم رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم) شنيد كه مى فرمايد: بر حوض كوثر وارد نمى شود كسى كه عذر را ـ موجّه باشد يا غير موجّه ـ نپذيرد.

المناقب لابن شهر آشوب:
وُجِدَ عَلى ظَهرِ الحُسَينِ بنِ عَليٍّ يَومَ الطَّفِّ أثَرٌ ، فَسَألوا زَينَ العابِدينَ عَن ذلك فَقالَ : هذا مِمّا كانَ يَنقُلُ الجَرابَ عَلى ظَهرِهِ إلى مَنازِلَ الأرامِلِ وَ اليَتامى وَ المَساكينَ.
در روز طفّ (كربلا) بر پشت مبارك حسين بن على اثر چيزى ديده شد. درباره آن از زين العابدين پرسيدند، فرمود: اثر كيسه هايى است كه بر پشت خود مى نهاد و به خانه هاى زنان بى سرپرست و يتيمان و مستمندان مى برد.

اللهوف ـ به نقل از راوى حديث ـ:
ثُمَّ إنَّ الحُسَينَ عليه السلام دَعا الناسَ إلى البَرازِ ، فَلَم يَزل يَقتُل كُلَّ مَن بَرَزَ إلَيهِ ، حَتّى قَتَل مَقتَلةً عَظيمَةً، وَ هُوَ في ذلك يَقولُ :القَتلُ أولى مِن رُكوبِ العارِوَ العارُ أولى مِن دُخولِ النارِقال بَعضُ الرواةِ : وَ اللّه ِ ما رَأيتُ مَكثورا قَطُّ قَد قُتِلَ وُلدُهُ وَ أهلُ بَيتِهِ وَ أصحابُهُ أربَطُ جَأشا مِنهُ ، وَ إنَّ الرجالَ كانَت لَتَشُدُّ عَلَيهِ فَيَشُدُّ عَلَيها بِسَيفِهِ فَتَنكَشِفُ عنه انكِشافَ المَغزىِّ إذا شَدَّ فيها الذِئبُ ، وَ لَقَد كانَ يَحمِلُ فيهم ، وَ قَد تَكَمَّلوا ثَلاثينَ ألفا ، فَينهَزِمونَ بَينَ يَديهِ كَأنَّهُم الجَرادُ المُنتَشِرُ ، ثُمَّ يَرجِعُ إلى مَركَزِهِ وَ هُوَ يَقولُ : «لا حَولَ وَ لا قُوَّةَ إلاّ بِاللّه ِ العَليِّ العَظيمِ» .
آنگاه، حسين (عليه السلام) دشمن را به جنگ تن به تن طلبيد. هر كس را كه به مبارزه اش مى آمد مى كشت، چندان كه شمار عظيمى را از پاى درآورد، و در ضمن مبارزه مى فرمود: كشته شدن سزاوارتر از پذيرش ننگ است.

يكى از راويان مى گويد: به خدا قسم هرگز نديده ام شخص مغلوبى را كه فرزندان و اعضاى خانواده و يارانش همگى كشته شده باشند و مانند حسين چنين آرام و خونسرد باشد. لشكر دشمن حلقه را بر او تنگ مى كرد اما او با شمشير خود بر آنان حمله مى آورد و چنان از برابر او مى گريختند كه گله اى بز از برابر گرگى كه بر آن حمله كرده باشد. او بر سپاه سى هزار نفرى آنان يورش مى آورد و آنها را مانند مور و ملخ پراكنده مى ساخت، و آن گاه «لا حول و لا قوّة إلاّ باللّه العلىّ العظيم» گويان به قرارگاه خود باز مى گشت.

منبع: میزان الحکمه، جلد اول.




  • تاريخ: 31 شهریور 1396
  • نويسنده: sadra
  • دسته بندی: ائمه اطهار و انديشه هاي اسلامي » انديشه هاي اسلامي » احاديث و روايات

  • برچسب ها:

    مطالب مشابه:

    ارسال نظر

    • ??????? ????
    • ????? ?????
    • ???? ?????
    • ??????
    •  ?????????
    • ?????? ??? ??????
    • ???????
    • ????? ??? ???? ????
    • ????? ?????
    • ??? ??? ? ???? ?????
    • ???????
    • ???? ??? ??????? ? ?????? ?????
    • ???? ?????
    • ????? ????? ? ????
    • ????? ????? ? ?????
    • ????????
    • ????? ? ??????? ??
    • ??? ?????
    • ??? ?????
    • ??? ? ??????

     

     

    http://qm313.com/upload/1353725842.gif http://qm313.com/upload/1390813800.jpg

    قبيله منتظر

     

     

    http://qm313.com/upload/1391111430.jpg http://qm313.com/upload/1390769457.jpg